Słownik jest tylko „encyklopedią w przebraniu” – każda encyklopedyczna semantyka musi zacierać różnice między własnościami analitycznymi i syntetycznymi. Eco chce odróżniać „semiotyczność” od „naukowości”, filozofię od nauki, uważa także, że znaki i teksty całkowicie się różnią od innych przedmiotów, takich jak kamienie czy drzewa. Rorty uważa, że kamienie i drzewa są tylko kolejnymi surowcami do…
Sprzeciw wobec idei, że teksty naprawdę mówią o czymś konkretnym jest także sprzeciwem wobec idei, ze jakaś konkretna interpretacja może do czegoś dotrzeć – jest Ti sprzeciw wobec idei, że tekst może powiedzieć cos, co sam chce powiedzieć, a nie tylko dostarcza bodźców, dzięki którym czytelnik z większą bądź mniejszą trudnością potrafi przekonać siebie lub…
Przeciwnicy takiego rozwiązania uważają, że jest ogromna różnica między namysłem nad praktycznym działaniem a usiłowaniem odkrycia prawdy, namysł nie jest identyczny z myśleniem, o tym jak się rzeczy mają (Arystoteles). Drugie źródło sprzeciwu wyrasta z poglądów Kanta, który odróżniał wartość od godności. Rzeczy mają wartość lecz osoby godność. Teksty SA w tym systemie osobami –…
Ku strukturalnemu statutowi postaci. Poziom funkcji jest zwieńczony poziomem wyższym, z którego jednostki pierwszego poziomu czerpią stopniowo swe znaczenie. Jest to poziom działań. Analiza strukturalna, starając się nie określać postaci w terminach psychologicznych, próbowała drogą różnych hipotez, określić postać jako „uczestnika”, lub „aktanta”. Postać określa się poprzez jej udział w pewnej sferze działań. Problem podmiotu….
Odczytań metodycznych dokonują ludzie, którym brak „apetytu na poezje”, np. Jądro ciemności żadnego z krytyków nie wytrąciło z kolein życia, ksiązka niewiele dla nich znaczyła. Krytyka niemetodyczna, „natchniona” jest rezultatem spotkania z autorem, postacią, fabułą, strofą lub starym popiersiem, które wpłynęło na pojęcie krytyka, spotkania, które poskutkowało zmianą uszeregowania jego priorytetów i celów. Tego rodzaju…
Wyodrębnianie jednostek. Należy określić najmniejsze jednostki narracyjne. Jednostkę tworzy funkcjonalny charakter pewnego segmentu historii. Funkcja oznacza znaczenie. Klasy jednostek. Jednostki funkcjonalne dzielimy na niewielką liczbę klas formalnych. Klasy owe mają poziomy znaczeń. Niektóre jednostki mają jako korelaty (odpowiednik, jeden z przedmiotów nawzajem od siebie zależnych) jednostki tego samego poziomu, inne potrzebują przejść na następny poziom….
Komunikacja w narracji. Opowiadanie jako przedmiot jest stawką w komunikacji: mamy dawcę opowiadania oraz jego odbiorcę. Na pierwszy rzut oka znaki narratora wydają się liczniejsze i wyrazistsze niż znaki czytelnika, w rzeczywistości drugie są bardziej zawiłe niż pierwsze. Istnieją trzy koncepcje dawcy opowiadania: osoba, którą jest autor narrator jako bezosobowa świadomość, która opowiada z nadrzędnego…
Sytuacja opowiadania. Poziom narracyjny zajmują zatem znaki narracyjności, całość operatorów reintegrujących funkcje i działania w komunikację narracyjną powiązaną z dawcą i odbiorcą. Część tych znaków była już badana np. kody recytacji, wcześnie poznano różne „formy wypowiedzi” np. poszczególne style przestawiania, rozpoczynania i zakańczania opowiadań. Styl ujawnia opowiadanie. Powszechnie jednak społeczeństwo zaciera zakodowanie sytuacji opowiadania. Poziom…
Byłoby dobrze, gdyby określenia: szczerość, akuratność, spontaniczność, autentyczność, prawdziwość, oryginalność zostały zastąpione analitycznymi kategoriami: integralność, adekwatność, spójność, funkcjonalność, i.t.d. Trzeba rozdzielić krytykę od psychologii autora. W przypadku twórcy mamy do czynienia z sytuacją paradoksalną, bo to, co: wewnętrzne, jest także publiczne, zewnętrzne ma być prywatne, nie stanowić części dzieła, jest pośrednim rodzajem świadectwa to historia…
Tekst ten Szkłowski napisał jak miał 21 lat. Imponować może nam , horyzont umysłowy w jakim się obraca. Szkłowski był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli rosyjskiej szkoły formalnej. Głosił, ze utwór literacki to suma stylistycznych chwytów. ( wypowiedź programowa) Sztuka jest myśleniem za pomocą obrazów. „ Bez obrazu nie ma sztuka, a zwłaszcza poezji” Poezja –…