Ricoer wykazał istnienie bliskiego związku między symbolizmem (w znaczeniu ścisłym) a hermeneutyką. Wg. niego symbol jest nieprzeźroczysty, gdyż dany jest za pośrednictwem analogii; pozostaje więźniem odmienności języków i kultury.
Abstrahując od wszelkiej metafizyki czy teologii, która nadaje symbolom szczególną prawdę, można powiedzieć, że tryb symboliczny nie stanowi charakterystyki jakiegoś określonego typu znaku czy określonego sposobu produkcji znakowej, lecz jest jedynie rodzajem pewnej modalności produkcji czy interpretacji tekstowej. Tryb symboliczny zakłada proces inwencji odniesiony do pewnego rozpoznania. Znajduję element, który mógłby spełnić lub już spełnia…
Rorty uważa, że Wahadło Foucaulta U. Eco to satyra na uczonych, krytyków, filozofów, którzy sądzą, że łamią kody i docierają do prawdy. Kpi tutaj z metafory głębi – z istnienia ukrytych głębokich znaczeń, które mogą poznać tylko nieliczni. Drwi ze strukturalizmu – z idei struktur jako podstawowego szkieletu tekstów lub kultur. W Wahadło…
Kariera pragmatysty (półautobiograficzna opowieść ) – podejście pragmatystów, jest to siatka, którą narzuca Rorty na każdą czytaną książkę: Występuje tu Poszukiwacz Oświecenia, któremu wydaje się, że wszystkie wielkie dualizmy filozofii zachodniej (intelektualny rygor i zmysłowe roztrzepanie, pozór i rzeczywistość, umysł i ciało etc.) nie są niezbędne – powinny być puszczone w niepamięć wczesny etap…
Rorty pyta dlaczego Eco chce rozróżniać intentio operis od intentio lectoris (tekst od czytelnika)? Eco prawdopodobnie powiedziałby, ze wspiera to rozróżnienie między „wewnętrzną spójnością tekstu” a „niekontrolowanym strumieniem interpretacji”, że „wewnętrzna spójność tekstu” kontroluje „niekontrolowany strumień interpretacji” oraz że sposobem na sprawdzenie domysłu co do tekstu (jego interpretacji) jest sprawdzenie tego domysłu z tekstem jako…
Rorty pyta dlaczego Eco chce rozróżniać intentio operis od intentio lectoris (tekst od czytelnika)? Eco prawdopodobnie powiedziałby, ze wspiera to rozróżnienie między „wewnętrzną spójnością tekstu” a „niekontrolowanym strumieniem interpretacji”, że „wewnętrzna spójność tekstu” kontroluje „niekontrolowany strumień interpretacji” oraz że sposobem na sprawdzenie domysłu co do tekstu (jego interpretacji) jest sprawdzenie tego domysłu z tekstem jako…
Rorty uważa, że jeżeli przyjąć, że teksty są wytwarzane w trakcie interpretacji, to metafora o wewnętrznej spójności tekstu jest nie do obronienia. Wg Rorty’ego tekst posiada tyle spójności ile zdarzyło mu się uzyskać podczas ostatniego obrotu koła hermeneutycznego, tak samo jak gruda gliny ma tyle spójności ile udało jej się uzyskać podczas ostatniego obrotu koła…
Sny zawierają obrazy zastępujące coś innego, studiuje sposoby, w jakie utajone znaczenia(czy też myśli senne) organizują się, dzięki działalności onirycznej, w dyskurs czy też znaczenie ujawnione snu. F. wzbrania się przed interpretowaniem snu według tradycji antycznej, jako spełnionej i organicznej alegorii. Alegoria ma swoją logikę, sen jej nie ma. Freud wie, że obraz senny skorelowany…
estetyce romantyzmu: symbol jako określenie dla nierozerwalnej jedności treści i formy, jaką jest dzieło sztuki. Dzieło stanowi organizm, który charakteryzuje nierozdzielność treści i formy i którego rzeczywistą treścią jest samo dzieło z jego zdolnością stymulownia nieskończonych interpretacji.
Eco proponuje rozróżnienie na interpretowanie i użycie tekstów. Jest to rozróżnienie, na które pragmatyści nie chcą się zgodzić, gdyż ich zdaniem ilekroć cokolwiek robimy z jakąś rzeczą – zawsze jej używamy. Interpretowanie czegoś, poznawanie, docieranie do istoty itd. – są to jedynie różne deskrypcje jakiegoś procesu użycia tej rzeczy.